Un idioma preciso

Un idioma preciso

Foro As súas precisións Ligazóns Índice de precisións
Un idioma preciso
 


preciso -a
. adx. 1.Exactamente determinado ou definido. 
2. Dise do que non é equívoco nin vago. 
3. Dise do que é necesario ou imprescindible.



A linguaxe usada na comunicación técnica e científica debe ser "un idioma preciso", xa que a exactitude e a non ambigüidade é unha das súas características definitorias. O galego neste tipo de comunicacións é tamén "un idioma preciso": para o seu proceso de normalización é imprescindible que acceda a estes ámbitos expresivos, e que os seus falantes perciban con evidencias que todos os contidos de todos os temas poden ser comunicados a través dela.

Por eso, desde esta sección de canalciencia.com, coordinada pola Área de Linguaxes Especializadas do Servicio de Normalización Lingüística da USC, intentaremos contribuír ós dous tipos de "precisións", presentando para o debate propostas de denominación de termos galegos que aínda non acadaron unha forma estable ou que se empregan de forma inadecuada. 

Cada número parte dun pequeno estudio elaborado polos coordinadores no que se analiza un ou varios conceptos dunha área de especialidade, e se propoñen nomes galegos para eles. Partindo dese traballo, convidamos a todas as persoas interesadas a opinar sobre a calidade e a conveniencia das formas propostas, e a presentar e defender as súas propias alternativas no foro de debate creado para tal fin.

 

Foro

 
Deixe a súa opinión sobre a solución proposta no foro.

As súas precisións

 Colabore na construcción dun idioma preciso e mande os seus propios informes ou  as súas dúbidas.

Ligazóns

Diccionarios e bancos terminolóxicos

Diccionarios e vocabularios galegos

 Outros

Máis ligazóns

Cando a lei modela a lingua: corredores vs axentes

Precisión 43

Hai uns meses titulamos do mesmo xeito unha precisión na que intentabamos explicar que, por veces, as recomendacións que se fan para orientar o uso dun termo determinado poden verse condicionadas por cuestións non lingüísticas que obriga de facto a acoller formas que se consideraban lingüisticamente rexeitables.

Nese momento exemplificámolo con egresado e con suborno de funcionario, e hoxe presentamos un caso semellante: a parella corredor / axente.

No ámbito do comercio, esas dúas denominacións fan referencia a conceptos tan próximos que moitas veces se usan como sinónimos. Talvez por iso, algúns dicionarios e vocabularios galegos –cualitativamente relevantes– aconsellan evitar corredor e empregar unicamente axente, se cadra entendendo a primeira forma como castelanismo. Esta é a recomendación que se fai, por exemplo, no Léxico da administración castelán-galego (publicado pola Real Academia Galega e o Instituto da Lingua Galega) ou no Diccionario do seguro (editado pola Dirección Xeral de Política Lingüistica).

Pola contra, outros traballos, tanto especializados (Diccionario de termos do seguro, Manual básico de economía en galego ou Diccionario galego de banca), como xerais (Diccionario Cumio da lingua galega, Gran diccionario Xerais da lingua, e-Estraviz) si establecen distincións entre o corredor (que non se atopa obrigado por contrato con ningunha entidade provedora, senón que é un mediador independente entre dúas partes) e o axente (que está vinculado a unha entidade provedora mediante contrato, e ofrece aos seus clientes só os produtos desa entidade).

A partir de aquí poderiamos comezar a debater se é preciso fixar dous conceptos para estas dúas figuras, ou se un único termo podería servir para referirse ás dúas realidades. Pero a esa hipotética discusión vénlle poñer fin a Administración galega ao publicar en 2001 un decreto polo que se regulan as competencias da Comunidade Autónoma en materia de mediación de seguros privados. Nel establécense con detalle as diferencias legais existentes entre a figura do axente de seguros e do corredor de seguros, e isto obriga de facto a  recoller na lingua a distinción entre as devantidas figuras, con eses ou con outros nomes.

Xa que logo, tendo que distinguir entre as dúas figuras profesionais, parece razoable aconsellar que se manteñan as denominacións corredor e axente cos significados que indicamos máis arriba, tanto porque están avalados polas fontes galegas que viñemos citando, como porque son denominacións paralelas ás elixidas polas linguas do noso contorno (PT: corretor / agente; ES: corredor / agente; EN: broker / agent).

 

© Área de Linguaxes Especializadas do SNL da USC
© canalciencia.com

Contacte connosco