| Un
idioma preciso |
|
|
|
preciso
-a.
adx. 1.Exactamente determinado ou definido.
2. Dise do que non é equívoco nin vago.
3. Dise do que é necesario ou imprescindible.
|
|
A linguaxe usada na comunicación técnica e científica debe ser
"un idioma preciso", xa que a exactitude e a non ambigüidade é unha das súas características definitorias. O galego neste tipo de comunicacións é tamén
"un idioma preciso": para o seu proceso de normalización é imprescindible que acceda a estes ámbitos expresivos, e que os seus falantes perciban con evidencias que todos os contidos de todos os temas poden ser comunicados a través dela.
Por eso, desde esta sección de canalciencia.com, coordinada pola
Área de Linguaxes Especializadas do
Servicio de Normalización Lingüística da
USC, intentaremos contribuír ós dous tipos de "precisións", presentando para o debate propostas de denominación de termos galegos que aínda non acadaron unha forma estable ou que se empregan de forma inadecuada.
Cada número parte dun pequeno estudio elaborado polos coordinadores no que se analiza un ou varios conceptos dunha área de especialidade, e se propoñen nomes galegos para eles. Partindo dese traballo, convidamos a todas as persoas interesadas a opinar sobre a calidade e a conveniencia das formas propostas, e a presentar e defender as súas propias alternativas no foro de debate creado para tal fin.
|
|
| Foro |
 |
Deixe a súa opinión sobre a solución proposta no foro.
|
| As
súas precisións
|
|
Colabore
na construcción dun idioma preciso e mande os seus propios
informes ou as súas dúbidas.
|
| Ligazóns |
|
Diccionarios
e bancos terminolóxicos
Diccionarios
e vocabularios galegos
Outros
Máis
ligazóns
|
|
|
|
|
No
país dos monos, ouvear coma todos
|
|
|
48
|
|
Dentro
dos primates, a familia dos cébidos (Cebidae)
é unha das específicas do continente americano. Un dos seus
subgrupos máis “curiosos”–polo menos para os que
aprendemos zooloxía vendo os documentais de despois do xantar–
é o formado polas especies do xénero Alouatta.
|
|
 O
seu trazo anatómico máis característico é o de posuír un óso
hioide moi desenvolvido, que lles serve de caixa de resonancia
para amplificar os sons que emiten, que chegan a escoitarse a máis
de 5 km de distancia. (Vid. imaxes
e máis
información sobre as características destes animais.) Esta
particularidade explica por qué son coñecidos como aullador
ou mono
aullador en castelán, howler
en inglés e hurleur
en francés.
Pero
estes non son os únicos nomes polos que son coñecidos, xa que en
inglés, francés e catalán documentamos tamén denominacións
baseadas na denominación taxonómica (alouatte,
alouate
e aluata,
respectivamente); e en castelán e portugués teñen unha alta
presenza préstamos das linguas amerindias, como coto
ou araguato
na primeira, e bugio
ou guariba
na segunda.[1]
Como
é doado de adiviñar, as mencións que podemos atopar en galego
sobre este xénero de primates son escasas. En fontes lexicográficas
só o documentamos no Diccionario
das ciencias da natureza e da saúde, onde se propoñen para
eles os nomes mono ouveador[2]
e coto.
|
Desde
o noso punto de vista, se houbera razóns para potenciar
en galego algunha das denominacións orixinais americanas
destas especies, sería mellor recorrer ás que nos chegan
a través do portugués antes ca ás que recibimos vía
castelán (aínda sendo conscientes de que estas non son
propiamente castelanismos), sobre todo cando –como é o
caso– estas últimas non teñen ningunha tradición
entre nós.
Por
iso, o noso consello sería empregar mono ouveador (se se quere reducido contextualmente como ouveador)
ou guariba, para referirse ás diversas especies deste xénero. |
|
|
© Área de Linguaxes
Especializadas do SNL da USC
© canalciencia.com
Contacte
connosco |
|
|
|
