|
En
concreto gustaríanos reflexionar sobre o nome máis acaído
para designar en galego a ‘preparación farmacéutica na
que o principio activo, despois de ser comprimido, é
recuberto cunha capa de sacarosa para darlle un sabor
agradable’.
A
forma máis espallada na documentación real é *graxea,
a pesar de que todos os dicionarios que analizan este
concepto son unánimes á hora de desaconsellala, ao
tratarse dun castelanismo. En efecto, esta é unha simple
adaptación gráfica do castelán gragea,
que vén sendo, pola súa parte, un préstamo deformado
do francés dragée.
As outras linguas do noso contorno recorren tamén a
galicismos, pero moito máis fieis ao orixinal: dragee
en inglés,
e drageia
[no portugués europeo] ou drágea
[no portugués do Brasil].
O
acordo existente entre os dicionarios e vocabularios
galegos á hora de destacar a inconveniencia de usar *graxea
desaparece cando se trata de propor unha denominación
alternativa:
-
No
“Vocabulario médico” incluído dentro do Vocabulario
do medio físico, recóllense como
equivalentes galegos [páx. 162] confeito
e pílula azucrada. Pero, se temos en conta que confeito
descríbese nos dicionarios de lingua como un termo da
área da gastronomía, a denominación máis axeitada
parece ser a segunda.
-
No
Gran diccionario
Xerais da lingua, a denominación proposta é pastilla.
Pero a definición que se dá nesta entrada (‘porción
pequena de pasta medicinal que se administra por vía
oral; comprimido’) non describe o concepto do que
estamos a tratar, senón un moito máis xenérico.
-
No
Wikcionario
aconséllase recorrer a comprimido,
o que nos enfronta a unha situación semellante á
anterior, na que o suposto equivalente designa unha
realidade máis xenérica cá que buscamos.
Xa
que logo, de limitármonos ás propostas dos dicionarios,
cremos que pílula
azucrada é a única que podería ser recomendada.
Pero se estendemos a nosa busca a outro tipo de fontes
documentais, atopamos textos legais galegos nos que se
bota man da forma draxea.
Esta denominación parécenos a máis acaída porque evita
calquera posibilidade de confusión con outras formas
farmacéuticas, evita o castelanismo gráfico e é harmónica
coas solucións empregadas polas linguas do noso contorno,
en especial o portugués.
|
A
nosa recomendación sería, pois, empregar draxea
para designar a ‘preparación
farmacéutica na que o principio activo, despois
de ser comprimido, é recuberto cunha capa de
sacarosa para darlle un sabor agradable’ |
[3]
Tamén nos resulta sorprendente que dicionarios
especializados nesta área das ciencias da saúde
–como o
Diccionario galego de termos médicos– non se
pronuncien en absoluto sobre esta cuestión, evitando
recoller o concepto entre as entradas que estudan e
describen..
|