|
|
Un
idioma preciso |
| |
|
preciso
-a.
adx.
1.Exactamente determinado ou definido.
2. Dise do que non é equívoco nin vago.
3. Dise do que é necesario ou imprescindíbel. |
| |
A linguaxe usada na comunicación técnica e científica debe ser
"un idioma preciso", xa que a exactitude e a non ambigüidade é unha das súas características definitorias. O galego neste tipo de comunicacións é tamén
"un idioma preciso": para o seu proceso de normalización é
imprescindíbel que acceda a estes ámbitos expresivos, e que os seus falantes perciban con evidencias que todos os contidos de todos os temas poden ser comunicados a través dela.
Por iso, desde esta sección de canalciencia.com, coordinada pola
Área de Terminoloxía do
Servizo de Normalización Lingüística da
USC, intentaremos contribuír aos dous tipos de "precisións", presentando para o debate propostas de denominación de termos galegos que aínda non acadaron unha forma
estábel ou que se empregan de forma inadecuada.
Cada número parte dun pequeno estudo elaborado polos coordinadores no que se analiza un ou varios conceptos dunha área de especialidade, e se propoñen nomes galegos para eles. Partindo dese traballo, convidamos a todas as persoas interesadas a opinar sobre a calidade e a conveniencia das formas propostas, e a presentar e defender as súas propias alternativas no foro de debate creado para tal fin.
|
| |
| Ligazóns |
Dicionarios
e bancos terminolóxicos
Dicionarios
e vocabularios galegos
Outros
Máis
ligazóns |
| |
| |
|
|
|
| Castelanismos travestidos: a “arpilleira” |
 |
Nadando,
remando e correndo polas *rúas |
|
Parece
que os propósitos de aninovo aos que faciamos referencia hai
unhas semanas seguen vixentes para moitos: nestes últimos
días recibimos tres consultas sobre a forma máis
adecuada para substituír o castelán calle no ámbito de
varios deportes (atletismo,
natación,
remo,
golf…).
|
|
 En
todos os casos, trátase dunha zona lonxitudinal do espazo
no que se compite claramente delimitada por obstáculos ou
elementos de marcaxe (boias, liñas, árbores…). Porén,
hai tamén diferenzas claras entre elas: mentres no
atletismo, na natación, no remo ou no piragüismo márcanse
varias desas zonas en paralelo para manter separados aos
competidores, no golf hai unha única delimitación para
todos os participantes.
Mentres
que o castelán ignora esta distinción conceptual e
denomina todas esas zonas como calle,
o inglés, o francés ou o portugués plasman esas
diferenzas usando nomes diferentes: lane,
couloir
e raia,
respectivamente, para as zonas delimitadas nas pistas de
atletismo, nas piscinas ou nos campos de regatas, e fairway
(EN), allée
ou fairway
(FR) e fairway
ou corredor
(PT) para a existente en cada un dos buratos dun campo de
golf.
Na
medida en que non existen termos patrimoniais para
referirse en galego a eses conceptos, os dicionarios e os
medios de comunicación optaron por evitar a imitación do
castelán –o que os leva a desaconsellar o uso de *rúa– e por propor a reutilización de nomes galegos que
designaban divisións semellantes noutras áreas da
realidade. Así:
-
Para as divisións lonxitudinais que separan zonas paralelas de competición
nunha pista de atletismo, nunha piscina ou nun campo
de regatas, recoméndase o uso de estaxe
(Vocabulario
do deporte, Gran
diccionario Xerais da lingua). En ocasións, tamén
se emprega carreiro e –cando se compite nunha superficie acuática– canle.
-
Para a delimitación que se fai nos campos de golf, os medios de comunicación
en galego empregan corredor,
e tamén carreiro;
aínda que esta segunda forma comporta unhas connotacións
de estreitura que non lle acaen moi ben á realidade
que designa.
|
A
conclusión de todo o devandito é clara: *rúas
–e por suposto *calles–
son formas que en galego debemos evitar para
referirnos ás zonas de competición delimitadas
en paralelo, usando no seu canto os termos
indicados nos dous parágrafos anteriores. |
|
|
|
|
