preciso -a. adx. 
1.Exactamente determinado ou definido. 
2. Dise do que non é equívoco nin vago. 
3. Dise do que é necesario ou imprescindíbel.

Dicionarios e bancos terminolóxicos

Dicionarios e vocabularios galegos

• do Servizo de Normalización Lingüística da USC

• da Xunta de Galicia

• do Seminario de Lingüística Informática da U. de Vigo

• máis materiais galegos

 Outros

• Eurodicautom: Banco de termos da Comisión da U. E.  Datos en 12 idiomas oficiais da U. E.

• Euterpe :Banco de termos do Parlamento Europeo) Datos en 12 idiomas oficiais da U. E.

• Dicionario Logos: Dicionario multingüe o funcionamento do cal se describe con detalle aquí.

• Grand dictionnaire terminologique: Banco bilingüe inglés-francés da Administración do Quebec, Canadá.

• Base de Terminologie do Conseil International de la Langue Française. Datos en inglés-francés-castelán-alemán

• Cercaterm: Banco do Centro de Terminologia de Catalunya. O número de linguas varía segundo as áreas de especialidade.

• Onelook: Buscador que procura unha forma concreta en case 850 dicionarios electrónicos presentes na súa base de datos. Basicamente en inglés.

• Michaelis. Moderno dicionário da língua portuguesa: Dicionario portugués que conta con máis de 200 000 entradas e subentradas, con especial atención ao léxico especializado.

• Algunhas páxinas compiladoras de dicionarios e vocabularios en liña:

• O tradutor virtual

• Onelook

• Yourdictionary

• Ressources Internet da Universidade de Sherbrooke (Canadá)

• Terminology collection

Máis ligazóns

Os profesionais da obstetricia distinguen tres períodos no desenvolvemento dun parto: a dilatación (no que o colo do útero vai abríndose ata uns 10 cm para permitir o paso do neno), a expulsión ou período expulsivo (no que o neno sase desde o útero ata o exterior) e un terceiro no que  –despois de saír o neno ao exterior– se expulsan os anexos fetais (cordón umbilical, placenta, membranas...).

Como se pode ver, non indicamos a denominación galega desta última etapa porque determinar cál debería ser vaise converter no obxectivo da precisión que están a ler.

A forma máis empregada en galego para referirse a ela é *alumeamento, un calco evidente do alumbramiento que se utiliza en castelán.^[1] Esta vía non nos parece recomendable xa que todas as outras linguas do noso contorno optan por nomes que remiten á idea de ‘quitar’ ou ‘retirar’ (dequitadura, dequitação ou livramento en portugués, délivrance en francés, delivery of placenta en inglés ou deslliurament en catalán); ou ben toman como base o nome secundina (co que o latín designaba a placenta) para formar substantivos como secundamento (portugués) ou secondamento (italiano).

Unha razón máis que nos leva a desaconsellar o uso de *alumeamento, é que en galego tamén podemos seguir un mecanismo paralelo ao que acabamos de ver nos idiomas veciños. Así, tomando como base librar –que designa o concepto de ‘expulsar a placenta despois do parto’– crear un neoloxismo como libramento, para designar esa terceira fase. Porén, a esta proposta pode apoñérselle un lado escuro desde o punto de vista da pragmática: tanto o verbo librar, como formas de aí derivadas (libracións, libranzas, libras…) teñen un uso real restrinxido ao ámbito da veterinaria e ao nivel popular da lingua: xa que logo, pode haber quen considere que falar do “libramento” nun contexto culto e médico é inapropiado e ‘vulgarizante’.

Pero, por seguir debatendo contra nós mesmos, é tamén certo que en diferentes puntos de Galicia existe a advocación da Virxe do Libramento, avogosa dos bos partos. E non parece probable que se esa denominación tivese connotacións vulgares fose empregarse nesa situación.