preciso -a. adx. 
1.Exactamente determinado ou definido. 
2. Dise do que non é equívoco nin vago. 
3. Dise do que é necesario ou imprescindíbel.

Dicionarios e bancos terminolóxicos

Dicionarios e vocabularios galegos

• do Servizo de Normalización Lingüística da USC

• da Xunta de Galicia

• do Seminario de Lingüística Informática da U. de Vigo

• máis materiais galegos

 Outros

• Eurodicautom: Banco de termos da Comisión da U. E.  Datos en 12 idiomas oficiais da U. E.

• Euterpe :Banco de termos do Parlamento Europeo) Datos en 12 idiomas oficiais da U. E.

• Dicionario Logos: Dicionario multingüe o funcionamento do cal se describe con detalle aquí.

• Grand dictionnaire terminologique: Banco bilingüe inglés-francés da Administración do Quebec, Canadá.

• Base de Terminologie do Conseil International de la Langue Française. Datos en inglés-francés-castelán-alemán

• Cercaterm: Banco do Centro de Terminologia de Catalunya. O número de linguas varía segundo as áreas de especialidade.

• Onelook: Buscador que procura unha forma concreta en case 850 dicionarios electrónicos presentes na súa base de datos. Basicamente en inglés.

• Michaelis. Moderno dicionário da língua portuguesa: Dicionario portugués que conta con máis de 200 000 entradas e subentradas, con especial atención ao léxico especializado.

• Algunhas páxinas compiladoras de dicionarios e vocabularios en liña:

• O tradutor virtual

• Onelook

• Yourdictionary

• Ressources Internet da Universidade de Sherbrooke (Canadá)

• Terminology collection

Máis ligazóns

Nunha das nosas primeiras precisións falaramos das vacilacións existentes en galego entre medio, ambiente e medio ambiente. Este clásico das dúbidas lingüísticas leva desde 1990 provocando a aparición de propostas e ditames contraditorios nos distintos dicionarios que se foron publicando. Como neste intervalo de case tres anos viron a luz novos produtos lexicográficos, pareceunos interesante fixarnos outra vez neste concepto, aínda que –como veremos– eses novos traballos non contribuíron a aclarar o dilema.

Por volta de 1990 a RAG apostaba polo uso de medio ambiente, tal e como se recolle no Léxico de administración castelán-galego. Pero en 1991, o autor do Diccionario de dúbidas da lingua galega argumentaba que se trataba dunha “construción redundante semanticamente”, e que se debía empregar só ambiente, medio ou medio natural.

Esta proposta acadou un grande éxito entre os dicionarios editados durante a década dos 90, tanto entre os académicos (o Diccionario da Real Academia Galega de 1997 recolle medio ou ambiente) como entre os producidos por editoriais privadas.

Pero a realidade non le dicionarios, e durante ese mesmo período foron xurdindo no noso ámbito a Consellería de Medio Ambiente, múltiples concellerías de Medio Ambiente, oficinas de Medio Ambiente nalgunhas universidades… de tal forma que a denominación acadou un nivel de presenza simbólica que fai difícil despachala simplemente dicindo que se trata dun “erro”.

Por este motivo, no Léxico do medio editado en 2002, de cuxa parte galega se responsabilizou persoal de Termigal,[1] ofrécese medio como forma preferente, pero tamén se lle outorga validez a medio ambiente (e a mesma estratexia séguese con ambiental e  medioambiental)[2]. Nas Actas da VII Conferencia Internacional de Linguas Minoritarias (páx. 353-360) os autores explican as razóns desa decisión.

Polo xeral, os dicionarios galegos destes últimos anos (Dicionario Xerais da lingua, Dicionario de galego de Ir Indo…) seguen desaconsellando ou ignorando o uso de medio ambiente –por veces con contradicións internas–[3] e aparentemente iso é tamén o que fai o Dicionario castelán-galego da Real Academia Galega. Pero non. Este traballo de 2005, despois de ofrecer medio ou ambiente como únicas alternativas para o castelán medio ambiente, muta de criterio na seguinte entrada e propón medioambiental como equivalente galego de medioambiental en castelán.

Perante este panorama, non podemos estrañarnos de que un usuario calquera se atope perdido. A ver logo se a nosa opinión consegue aclarar algunhas cousas:

• Medio natural designa un concepto diferente ao de medio (ou medio ambiente), xa que exclúe calquera tipo de intervención humana alteradora das  características atmosféricas, xeolóxicas e biolóxicas existentes nunha área determinada.

• O uso exclusivo de medio ou de ambiente é perfectamente acaídos desde un punto de vista estritamente lingüístico, pero se o completamos cun enfoque pragmático vemos que pode provocar certas ambigüidades en situacións reais de comunicación (“…debe dirixirse á Oficina do Medio…”) ou incluso ter connotacións negativas.
  Pensamos que algo diso é o que dificulta o emprego de ambiente: ao designar tamén coloquialmente o ‘circuíto de locais ou establecementos frecuentados por homosexuais’ a súa utilización en calquera contexto en que poida caber a interpretación ambigua (“…activistas do ambiente…”, “…campaña a prol do ambiente…”) tende a evitarse.

   [4] Pola contra, o adxectivo ambiental, que xa non está afectado por esa contaminación, ten un uso moi frecuente (enxeñería ambiental, estudos ambientais…)

É certo que medio ambiente é, desde un punto de vista lingüístico, unha expresión redundante.[5] Pero é verdade tamén que, tendo en conta a súa presenza na denominación de entidades tan importantes como as que vimos antes, parece unha aposta puramente voluntarista e destinada a fracasar seguila condenando ao inferno do “incorrecto”.
Amais, esta expresión non é exclusiva do castelán, senón que meio ambiente é a forma empregada no portugués do Brasil (vid. por exemplo o web do seu Ministério do Meio Ambiente), e tanto medi como medi ambient se consideran formas correctas en catalán.[6]