|
|
Un
idioma preciso |
| |
|
preciso
-a.
adx.
1.Exactamente determinado ou definido.
2. Dise do que non é equívoco nin vago.
3. Dise do que é necesario ou imprescindíbel. |
| |
A linguaxe usada na comunicación técnica e científica debe ser
"un idioma preciso", xa que a exactitude e a non ambigüidade é unha das súas características definitorias. O galego neste tipo de comunicacións é tamén
"un idioma preciso": para o seu proceso de normalización é
imprescindíbel que acceda a estes ámbitos expresivos, e que os seus falantes perciban con evidencias que todos os contidos de todos os temas poden ser comunicados a través dela.
Por iso, desde esta sección de canalciencia.com, coordinada pola
Área de Terminoloxía do
Servizo de Normalización Lingüística da
USC, intentaremos contribuír aos dous tipos de "precisións", presentando para o debate propostas de denominación de termos galegos que aínda non acadaron unha forma
estábel ou que se empregan de forma inadecuada.
Cada número parte dun pequeno estudo elaborado polos coordinadores no que se analiza un ou varios conceptos dunha área de especialidade, e se propoñen nomes galegos para eles. Partindo dese traballo, convidamos a todas as persoas interesadas a opinar sobre a calidade e a conveniencia das formas propostas, e a presentar e defender as súas propias alternativas no foro de debate creado para tal fin.
|
| |
| Ligazóns |
Dicionarios
e bancos terminolóxicos
Dicionarios
e vocabularios galegos
Outros
Máis
ligazóns |
| |
| |
|
|
|
| Castelanismos travestidos: a “arpilleira” |
|
83
|
Anchoas
de a metro |
|
Sempre
me pareceu curiosa a decisión da nosa Academia
de rebautizar aos bocareos
como anchoas
a partir do momento en que os metemos nun cadaleito de latón.
Ben sei que ese cambio de nome da materia prima á
preparación gastronómica é frecuente no ámbito da
culinaria, pero cadaquén ten as súas teimas.
|
|
O que xa me parece excesivo é que no Vocabulario
multilingüe de
organismos acuáticos nos aconsellen chamarlle anchoa
á especie Pomatomus saltatrix. Se consultamos algunha descrición
zoolóxica (tamaño máximo: 120 cm; peso máximo: 14
kg) parece que os conserveiros van ter que cambiar o tamaño
das latas.
Evidentemente, estamos perante dúas especies totalmente
distintas: o noso bocareo
coñécese taxonomicamente como Engraulis
encrasicolus, e non resiste a comparación en
pesos e medidas. Por iso, non parece moi boa idea que dous
peixes tan distintos compartan denominación; sobre todo
cando está tan divulgada coma neste caso.
Confírmanos nesta opinión o feito de que as linguas do
noso contorno diferencien esas dúas especies, ao usar
bluefish (EN), anjova
ou pez
golfar (ES), tassergal
(FR) ou tallahams
(CT) para o Pomatomus saltatrix; e anchovy
ou European
anchovy (EN), anchoa
ou boquerón
(ES), anchois
(FR) e seitó
ou anxova (CT)
para o Engraulis.
Non incluímos na listaxe exemplos do portugués porque
nesta lingua dáse unha situación ata certo punto
especial: aínda que pode detectarse unha certa confusión
que leva a empregar anchova
para as dúas especies que nos ocupan, na documentación
oficial –como por exemplo nesta lista
de especies pesqueiras– tense bo coidado en establecer
esa distinción, reservando biqueirão
para o Engraulis
e anchova
para o Pomatomus.
|
|
|
|
|
