Área de Terminoloxía 
Servizo de Normalización Lingüística
USC

Foro

Ligazóns

Índice de precisións

Un idioma preciso

 

preciso -a. adx. 

1.Exactamente determinado ou definido. 

2. Dise do que non é equívoco nin vago. 

3. Dise do que é necesario ou imprescindíbel.

 
A linguaxe usada na comunicación técnica e científica debe ser "un idioma preciso", xa que a exactitude e a non ambigüidade é unha das súas características definitorias. O galego neste tipo de comunicacións é tamén "un idioma preciso": para o seu proceso de normalización é imprescindíbel que acceda a estes ámbitos expresivos, e que os seus falantes perciban con evidencias que todos os contidos de todos os temas poden ser comunicados a través dela.

Por iso, desde esta sección de canalciencia.com, coordinada pola Área de Terminoloxía do Servizo de Normalización Lingüística da USC, intentaremos contribuír aos dous tipos de "precisións", presentando para o debate propostas de denominación de termos galegos que aínda non acadaron unha forma estábel ou que se empregan de forma inadecuada. 

Cada número parte dun pequeno estudo elaborado polos coordinadores no que se analiza un ou varios conceptos dunha área de especialidade, e se propoñen nomes galegos para eles. Partindo dese traballo, convidamos a todas as persoas interesadas a opinar sobre a calidade e a conveniencia das formas propostas, e a presentar e defender as súas propias alternativas no foro de debate creado para tal fin.
 
Ligazóns


Dicionarios e bancos terminolóxicos

Dicionarios e vocabularios galegos

 Outros

Máis ligazóns

 
 
Castelanismos travestidos: a “arpilleira”

89

Vacilacións académicas: 
ectropio/ectropión e entropio/entropión

 

Hoxe toca volver falar de discordancias entre dicionarios, neste caso referidas ao ámbito da medicina.


PálpebrasEntre as doenzas que con certa frecuencia poden afectar as pálpebras cóntanse dúas que teñen que ver cun pechamento defectuoso destas. Por veces viran en exceso contra o globo ocular provocando que as pestanas rocen o ollo, irritándoo e chegando en ocasións a ulceralo. Noutros casos, unha pálpebra vira cara a fóra, o que impide que poida protexer correctamente o ollo e distribuír adecuadamente a lágrima por toda a súa superficie.

Todas as linguas do noso contorno empregan dous cultismos de orixe grega –con graos distintos de adaptación– para designar esas doenzas:

·      A inversión da pálpebra cara ao ollo coñécese como entropion (EN), entropion (FR), entrópio (PT) e entropión (ES)

·      A eversión da pálpebra cara ao exterior coñécese como ectropion (EN), ectropion (FR), ectrópio (PT) e ectropión (ES):

 No caso do galego, a Real Academia Galega manifesta criterios contraditorios. Así, mentres no Diccionario galego de termos médicos –revisado polo seu Seminario de Lexicografía– se apostaba polas formas entropio e ectropio; no Vocabulario ortográfico da lingua galega, coeditado pola mesma RAG, non atopamos ningunha das dúas denominacións anteriores pero si entropión.

Diante deste conflito de “autoridades” cabería a posibilidade de interpretar que tanto entropio/ectropio como entropión/ectropión son formas adecuadas en galego pero…

  • o feito de que só galego e castelán[1] coincidan na elección das formas agudas convérteas en sospeitosas de castelanismo, especialmente se comprobamos que esta acentuación non deriva da etimoloxía orixinal senón dunha importación do galicismo ao castelán. E iso nun ámbito –a adaptación de cultismos– no que a propia RAG destaca a relevancia do recurso ao portugués.

  • o uso de entropio e ectropio, máis achegadas ao portugués e ao esquema acentual existente no étimo grego, parece contradicir a pauta marcada nas normas ortográficas do galego que leva a manter o –n final dos helenismos, grafía que se perde en portugués con moita frecuencia. Cfr. acromion, corion, epíploon, isquion, pericarion (galego) vs acrómio, cório, epíploo, ísquio, pericário (portugués).

Resumindo, atopamos dúas propostas de denominación normativas que, analizadas obxectivamente, parecen despertar certas dúbidas sobre a súa conveniencia. E pola contra, as formas que, en principio, parecerían máis acaídas (entropion e ectropion) non figuran en ningún dicionario.

Nestas circunstancias non nos atrevemos a recomendar explicitamente o emprego de ningunha das posibles alternativas, aínda que pensamos que desde o punto de vista estritamente lingüístico as máis coherentes coas prescricións establecidas son entropion e ectropion

Pero o que si cabe é pedirlle á RAG que unifique a súa “doutrina”.


[1] Non mencionamos tamén o francés porque neste idioma todas as palabras son agudas.


© Área de Terminoloxía, SNL, USC
© canalciencia.com

Contacte connosco