|
|
Un
idioma preciso |
| |
|
preciso
-a.
adx.
1.Exactamente determinado ou definido.
2. Dise do que non é equívoco nin vago.
3. Dise do que é necesario ou imprescindíbel. |
| |
A linguaxe usada na comunicación técnica e científica debe ser
"un idioma preciso", xa que a exactitude e a non ambigüidade é unha das súas características definitorias. O galego neste tipo de comunicacións é tamén
"un idioma preciso": para o seu proceso de normalización é
imprescindíbel que acceda a estes ámbitos expresivos, e que os seus falantes perciban con evidencias que todos os contidos de todos os temas poden ser comunicados a través dela.
Por iso, desde esta sección de canalciencia.com, coordinada pola
Área de Terminoloxía do
Servizo de Normalización Lingüística da
USC, intentaremos contribuír aos dous tipos de "precisións", presentando para o debate propostas de denominación de termos galegos que aínda non acadaron unha forma
estábel ou que se empregan de forma inadecuada.
Cada número parte dun pequeno estudo elaborado polos coordinadores no que se analiza un ou varios conceptos dunha área de especialidade, e se propoñen nomes galegos para eles. Partindo dese traballo, convidamos a todas as persoas interesadas a opinar sobre a calidade e a conveniencia das formas propostas, e a presentar e defender as súas propias alternativas no foro de debate creado para tal fin.
|
| |
| Ligazóns |
Dicionarios
e bancos terminolóxicos
Dicionarios
e vocabularios galegos
Outros
Máis
ligazóns |
| |
|
|
|
|
|
95
|
Castelanismos de deseño: planillos |
|
No proceso de elaboración
dunha publicación é moi importante manter sempre unha
visión de conxunto do estado de produción (sen comezar,
en elaboración, en revisión…) en que se atopa cada unha
das súas partes.
|
|
 Para iso, recorríase
a
táboas ou a
debuxos esquemáticos das páxinas da
publicación colocadas en sucesión e cos
elementos principais que afectaban a produción
sinalados dalgún modo. A revolución tecnolóxica
da profesión provocou a aparición de
versións electrónicas deses materiais, pero
non cambiou o nome xenérico polo que se coñecen:
planillo.
Enfrontados coa
necesidade de nomear en galego esa realidade,
poderíase optar entre varias posibilidades:
-
Importar a
denominación do castelán, ben directamente (planillo),
ben agalegándoa superficialmente (planiño).
-
Tomar como
referencia as linguas do contorno. En inglés
coñécese como
flatplan, en francés como
chemin de fer e en portugués como
plano.
-
Intentar
estender o uso dun nome creado en galego que
describa ben as características do concepto.
Unha posibilidade sería esquema de
maqueta ou miniatura de maqueta.
Tendo en conta que a
norma léxica do galego tende a aceptar os
castelanismos só cando están difundidos en todas
as linguas veciñas ou cando son de uso común –o
que non ocorre neste caso–, optamos por desbotar
a primeira alternativa. A terceira sería moi
acaída desde o punto de vista teórico –xa que as
denominacións alí citadas describen moi ben o
concepto– pero miradas pragmaticamente é ben
pouco probable acaben suplantando unha forma
máis breve e xa asentada como é “planillo”,
tendo en conta a súa maior lonxitude.
Xa que logo,
pensamos que a alternativa máis viable, que
combina de xeito razoable a calidade lingüística
e a usabilidade pragmática, é usar plano.
Esta denominación evita o castelanismo e
vincúlase con linguas relevantes do noso
contorno (portugués e inglés); á vez, permite
identificar razoablemente ben o concepto e supón
unha alternativa “competitiva” desde o punto de
vista pragmático á forma castelá que intenta
substituír. |
|
|
|
|
Por todas
estas razóns, aconsellariamos empregar plano
(ou plano de maqueta, en casos nos que
puidera existir algunha ambigüidade) para
designar o concepto que nos ocupou nesta
precisión. Pero admítense
suxestións e opinións en contra, claro. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
